دنیا پر است از حرف های 1،
پر است از راه های نرفته،
کارهای نکرده، خیال های بر باد رفته ...
توی اتاقمان آنقدر حرف جا مانده،
آنقدر رویا داریم،
که جا برای خودمان نیست!
آخر غرق می شویم،
میان بغض ها و میان همان حرف های نزده..
میان خودمان!
برچسب:
نویسنده: لیلا محمدی
تاريخ: پنجشنبه
6 بهمن
1401 ساعت: 22:22
